100. ROCZNICA URODZIN ŚWIĘTEGO JANA PAWŁA II

Dzisiaj przypada 100. rocznica urodzin świętego Jana Pawła II. Karol Wojtyła urodził się 18 maja 1920 roku w Wadowicach. Jego rodzicami byli Karol Wojtyła senior
i Emilia z rodu Kaczorowskich.
W dzieciństwie mały Karol zwany zdrobniale Lolkiem przejawiał wiele talentów. Jednak los okrutnie go doświadczył. Gdy miał 9 lat zmarła mu matka, a trzy lata później, w wieku 26 lat umiera brat Edmund, który zaraził się od swojej pacjentki szkarlatyną. Po śmierci matki rodzina żyła skromnie. Odbyli pierwszą pielgrzymkę na Jasną Górę i wtedy Lolek, któremu bardzo doskwierał brak matki, oddał się pod opiekę Matce Bożej.

„Historia uczy, że demokracja bez wartości łatwo przemienia się w jawny lub zakamuflowany totalitaryzm”.

Totus Tuus towarzyszyło papieżowi podczas całego życia, do ostatnich dni. W Gimnazjum uczestniczył w teatrzyku szkolnym, biorąc udział w najtrudniejszych sztukach, ochoczo uczył się też języków obcych. Kochał sport, szczególnie narty i piłkę nożną. Uwielbiał wycieczki, na początku zwiedzał z ojcem głównie okolice Wadowic, z czasem Jego ukochanym miejscem stały się góry. To do nich wracał, w obcowaniu z nimi odpoczywał i pracował

”Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze Ziemi. Tej Ziemi!”

W 1938 r. rozpoczął bez egzaminu z powodu celujących ocen na świadectwie, studia polonistyczne na wydziale Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Wstąpił do grupy literackiej i dalej kontynuował swoją przygodę z literaturą i poezją. Zapisał się także na zajęcia teatralne i do „Studia 39”, które wystawiło na obchodach Dni Krakowa w czerwcu 1939 r. cieszącą się ogromną popularnością wśród publiczności baśń komediową „Kawaler Księżycowy”.

To jest moja matka, ta Ojczyzna! To są moi bracia i siostry! I zrozumcie, wy wszyscy, którzy lekkomyślnie podchodzicie do tych spraw, zrozumcie, że te sprawy nie mogą mnie nie obchodzić, nie mogą mnie nie boleć! Was też powinny boleć! Łatwo jest zniszczyć, trudniej odbudować. Zbyt długo niszczono! Trzeba intensywnie odbudowywać! Nie można dalej lekkomyślnie niszczeć!

Po wybuchu II wojny światowej Karol kontynuował tajne nauczanie i ciężko pracuje w kamieniołomach na Zakrzówku i w Fabryce Sody „Solvay”, unikając wywózki na roboty do Niemiec. W 1941 r. umiera mu ojciec, a rok później Karol wstępuje do tajnego Seminarium Archidiecezji Krakowskiej, na tajny Wydział Teologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. 
1 listopada 1946 roku przyjął święcenia kapłańskie. Następnie wyjechał do Rzymu na studia na papieskim Athenaeum Angelicum (obecnie Papieski Uniwersytet Świętego Tomasza z Akwinu). Tytuł doktorski uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim. W roku 1948 ks. Karol Wojtyła objął funkcję wikarego i katechety w parafii Niegowić. W tym czasie bardzo angażował się w pracę z młodzieżą, z którą odbywał liczne wycieczki w góry i spływy kajakowe. W roku 1958 został mianowany Biskupem pomocniczym, a następnie Arcybiskupem Krakowa (1964 r.), stając się najmłodszym, 43-letnim, Arcybiskupem na świecie.


16 października 1978 roku Karol Wojtyła zostaje papieżem i przyjmuje imię Jan Paweł II. Jest pierwszym papieżem spoza Włoch. W czasie swojego pontyfikatu odbył 102 pielgrzymki zagraniczne, podczas których odwiedził 135 krajów, oraz 142 podróże na terenie Włoch. Jego nauczanie, postawa i dobroć docierały do każdego człowieka na ziemi. Wyrazem tego była obecność 8 kwietnia 2005 r. na pogrzebie, na placu św. Piotra i w całym Rzymie ok. 300 tys. wiernych oraz 200 prezydentów i premierów, a także przedstawicieli wszystkich wyznań świata, w tym duchownych islamskich i żydowskich. Po pogrzebie Jana Pawła II rozległo się na całym świecie wołanie „Santo Subito” – „Natychmiast Święty.
24 kwietnia 2014 r. papież Jan Paweł II został ogłoszony świętym, uznano również cudowne uzdrowienia za przyczyną Jana Pawła II.

„Musicie od siebie wymagać, nawet gdyby inni od was nie wymagali”.

Gromadził wokół siebie tłumy, zawsze wierzył w lepszą stronę każdego człowieka. Szczególnie ukochał młodzież, do której jechał nawet na drugi koniec świata. Do polskiej młodzieży mówił:

Drodzy młodzi przyjaciele, ‘otrzymaliście ducha przybrania za synów’ (Rz 8, 15). Nie zmarnujcie tego wspaniałego dziedzictwa! Bądźcie wymagający wobec otaczającego was świata, ale przede wszystkim wymagajcie od siebie samych. Jesteście synami Bożymi: bądźcie z tego dumni! Nie popadajcie w przeciętność, nie ulegajcie dyktatom zmieniającej się mody, która narzuca styl życia niezgodny z chrześcijańskim ideałem, nie pozwólcie się mamić złudzeniom konsumizmu, Chrystus wzywa was do rzeczy wielkich. Nie sprawcie mu zawodu, bo w ten sposób wy sami spotkalibyście się z zawodem”.

Pamięć o tych wartościach, o których nauczał Jan Paweł II powinna być bliska ludziom niezależnie od różnic, gdyż słowa te mają przekaz uniwersalny. Kiedy o nich zapomnimy, zapomnimy o wielkim Polaku, którego autorytet sięga poza granicę naszego kraju.

Dodaj komentarz

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

%d bloggers like this: